Oyku - Acı çekmekse Yaşam... - Blogcu



Acı çekmekse Yaşam...

Ana Sayfa - Profilim - Arşiv - Arkadaşlarım

Azmin Zaferi

Tarih: 22/3/2007 12:16 Kategori: Oyku - yok Yorum - Yorum yaz - Bağlantı

          

 

                        

 

             

Köyün güzel ve doğal kızıydı,günleri evdeki işlerini bitirdikten sonra annesinden zar-zor aldığı izin ile dağlarda tek başına kitap okuyup,temiz havayı ciğerlerine soluyup,kitaplardan okuduğu kadarı ile köyüne faydalı olmaktı amacı..

Bir gün köye bir öğretmen geldi..köydeki evleri tek tek gezerken tanımıştı bu güzel ve okumayı seven Yasemin'i...Annesine okuması gerektiğini anlattı ve köyün güzeli Yasemin okula başladı..günler geçtikçe onun okuma ve öğrenme isteğinin gerçekleşmiş olması sevincini görmeliydiniz..

Çok sevdiği doğaya çıkıp,sevinç gözyaşları ile haykırarak bu mutluluğunu doğayla paylaşırken,öğretmenine minnetini anlatıyor ve köyüne öğretmen olarak dönmeyi istiyordu.Yıllar geçti..Yasemin okulu bitirdi ama evdeki maddi olanak yüksek okula gitmesini engelliyecekti..Bu yüzden kışın işlediği yazmalar ve yazın gittiği tarlalardan elde ettiğinin bir kısmını biriktirmişti..Annesini de razı ettikten sonra bir tek sorun kalacak yurdu ayarlamak kalıyordu.öğretmeni yardımcı olacağını söylemişti bu konuda da ve geçen süre zarfında Yasemin bir sınava girdi ve burs kazandı..Bu onu ve öğretmenini çok mutlu etmişti..Köyünden ayrılacağına,anacığından kopmasına sebep olacaktı ama biliyordu ki bu hem onun hem anacığının, hem de köyü adına güzel bir sonuç ile başarıya adım atmak olacaktı.

Ayrılık vakti geldiğinde göz pınarlarından dökmemeye sarf ettiği gözyaşları trene bindikten sonra akmaya başlamıştı.Buruk ama tatlı bir sevinçle..başarmıştı..gidiyordu büyük şehre... Yıllar geçti,yaz tatillerinde köyüne daha bir gururla dönüyor tatil bittiğinde de artık dönerken pınarları taşmıyordu..kendinden emindi çünkü..daha sonra ki yıllar da Yasemin yazları köyüne gitmedi çalıştı  evine olan minnetini ödemek istiyordu..anacığını arıyordu arada bir...bütçe kısıtlaması yapıyordu kendince..

Zamanla alışmıştı nasıl olsa hasretliğe hayat onu olgunlaştırmış, okuma ve öğretmen olma isteği onu yıldırmamıştı. Her gün elindeki bu imkânı veren canı gibi sevdiği öğretmenine ve Allahın bahşettiği durumuna şükrediyordu..Yıllar su gibi akmış ve Yasemin okulunu başarı ile tamamlamıştı..Aldığı diploma ile günleri beklemeye koyuldu..Bu zaman zarfında da çalışmaya devam etti. öyle ya evin geçimini kim sağlayacaktı? Tabi ki o!Ve sınav sonuçlarını almaya gittiğinde içinde ki müthiş  huzur yüzüne yansımış bir halde kapıda ki sonucu aldı evet kazanmıştı memuriyet sınavını da..daha sonra ki günlerde tayin olacağı okulun nereye olacağını düşünmeden..neresi olursa olsun fark etmezdi artık seçeneklerde kendi köyünü yazmıştı ama belli olmaz diye düşünerek,anacığını da yanına alabilmekti gittiği yere..Küçücük bedenine koskoca hayaller sığdırmış ve başarmıştı köyün güzel Yasemin’i..

Artık o bir öğretmendi nice öğretmenler yetiştirmek, yurduna, insanlarına faydalı olma isteği ile yanıp, tutuşan idealist bir öğretmen! Azmin başarıya ulaşmasına en iyi örneğini vermişti.

 


« Son Sayfa :: Sonraki Sayfa »